Mohsin blogt: Het heeft mij gemaakt tot deze opa die ik vandaag ben

Daar zit ik dan. Zestig jaar jong en een glimlach op mijn face. Ik zit heerlijk in mijn tuin terwijl de zon schijnt en de vogeltjes aan het zingen zijn. Vliegende auto’s vliegen langs elkaar heen en gedachtes worden nu door een app automatisch geconverteerd naar tekst op de telefoon. Het is het jaar 2050. Alles is geautomatiseerd.

Terwijl ik naar buiten staar, denk ik terug aan het leven dat ik heb geleefd. Ik denk terug aan alle mooie momenten die ik heb mogen ervaren. Momenten die als snelheidsflitsers op de A2 door mijn gedachtes heen flitsen. Ik krijg er spontaan een glimlach van, want ooh ooh wat waren die tijden geweldig! Ik ben trots en blij dat ik de dingen heb gedaan die ik graag wilde ervaren. Mijn bucketlist heb ik volledig kunnen afvinken. Daar heb ik heel mijn leven profijt van gehad. Het waren doelen waar ik voor heb gestreden. Het waren doelen die ik moest halen om mijzelf een voldaan gevoel te geven.

Met mijn backpack reisde ik bijna 4 jaar lang door de wereld. Ik heb zoals de jeugd van tegenwoordig zegt ‘gruwelijke en vette’ avonturen meegemaakt. Een stap waar ik zo trots op ben. Het heeft mij gemaakt tot deze opa die ik vandaag ben. Het heeft zoveel impact op mij gemaakt dat ik er nog steeds van geniet! ‘Geluk is de weg’ is de titel van het boek van de Amerikaanse schrijver Wayne Dyer. Geluk is namelijk geen bestemming waar je naartoe moet om het te worden. Ik ben van mening dat je jezelf moet kunnen zijn en dingen doen die dicht bij jezelf liggen. Je kunt beter iets doen en dan spijt krijgen in plaats van iets niet te doen en dan spijt te krijgen, want dan kun je er niks meer aan doen. Toch?

Vraag jezelf dus even af wat je ervaren wilt hebben als je een jaartje of zestig bent en terugdenkt. Wat wordt jouw verhaal?

Follow your dreams!